📌 Rządzone przez poślizg: Dożynki, chłopi pańszczyźniani i wycieczki podwyższonego ryzyka

Najdziwniejsze zaproszenie tego lata przyszło pod hasłem: „Monia, pojedź ze mną na dożynki”.

A. stwierdziła, że czas na podryw chłopów pańszczyźnianych i postanowiła wciągnąć mnie w to przedsięwzięcie jako bezpieczną koleżankę, która nie szuka tego rodzaju przygód. Widzę w tym spory potencjał na dość ciekawy eksperyment socjologiczny. I mam w sobie tylko cichą nadzieję, że A. jeździ lepiej niż I., bo po ostatnim razie z I. – a droga wcale nie była długa – stwierdziłam, że nigdy więcej nie wsiądę z nią do auta. To wycieczka czystego ryzyka.

I tym sposobem I. wskoczyła na tę samą listę co mój Teść, który dumnie zajmuje honorowe miejsce pierwsze. Dawniej to miejsce zajmował mój Dziadek, który w międzyczasie zmarł – na szczęście nie na drodze. Choć doskonale wiedział, że już nigdy z nim nie pojadę, bo z wiekiem włączyło mu się Fast and Furious. Tokio Drift lubię, owszem, ale w kinie, a nie w prawdziwym życiu i z pewnością nie w duecie z ówczesnym emerytem.

Po wczorajszym meczu, który ciągnął się z gracją i dynamiką rzymskich igrzysk, dziś rano wjechały trzy espresso. Trzecie z nich zaskoczyło mnie poziomem procentów – zakładałam z całą pewnością, że to opcja bezalkoholowa.

Wysmażyłam całkiem świetne naleśniki jak na gigantyczny niedobór snu, przeczytałam sześćdziesiąt stron książki i pograłam w piłkę z Synem. Aż trudno uwierzyć, że to wszystko zmieściło się w jeden dzień po oglądaniu tej wczorajszej, neandertalskiej farsy. Jest dopiero siedemnasta – totalnie wszystko może się jeszcze zdarzyć, a sen po tej końskiej dawce kofeiny na pewno szybko nie przyjdzie.

📚 Zajrzyj do moich książek:

Czas na dawkę czystego absurdu i refleksji? Sprawdź pozycję idealną na ten klimat w zestawieniu: Absurdalne Przygody Damiana Dętki.