TRYB JASNY/CIEMNY

Delulu rozdawnictwo, prompterstwo i turkusowy motyl, który rozwala system sceptykom

Delulu rozdawnictwo, prompterstwo i turkusowy motyl, który rozwala system sceptykom

150 stron książki napisanych ręcznie — z prawdziwego zdarzenia, bez żadnego maszynowego mielenia — i nagle życie postanowiło sprawdzić moją wytrzymałość na rozproszenie.

W tym tygodniu wylądowałam w serii tak absurdalnych sytuacji, że moja powieść musi chwilę poczekać, pewnie wrócę do pisania gdzieś przy weekendzie. Ale skoro chaos to moje drugie imię, w przerwach pomiędzy gaszeniem problemów napisałam prompta na gry z Wszechrzeczą. I powiedzmy sobie szczerze: odnajduję się w roli delulu manifestorki znakomicie, głównie dlatego, że to po prostu działa, obojętnie jak bardzo racjonaliści kręcą na to nosem.

Delulu manifestorka i eksperyment z turkusowym motylem

📌 Prompterstwo to nowy prąd

Wszystko zaczęło się od tego, że rzuciłam temat A. i T. Pomogłam A. zaprogramować agenta — i to nie tylko do manifestowania, ale też takiego, który będzie robił HIG, słowo, którego do dzisiaj nie znałam. Jednak temat wydaje się ciekawy, więc pewnie obudzę się wkrótce w środku nocy zgłębiając go. Dla tych, którzy też nie wiedzą: 

Human Interface Guidelines (HIG) – oficjalne wytyczne projektowe dla twórców oprogramowania (np. Apple iOS/macOS, Google Material Design czy Microsoft Fluent), które określają wygląd, zachowanie i interakcję interfejsów. [1]

I tu mała dygresja: jeśli nadal uważacie prompterstwo za chwilową zabawkę dla geeków, to gratuluję przespania rewolucji. Ignorowanie tego narzędzia w dzisiejszych czasach to jak odmówienie korzystania z prądu, bo świeczki mają bardziej nostalgiczny klimat. I mówię to ja, ta zwariowana pani po trzydziestce, która trzyma w szafie 3 zestawy do samodzielnego robieni świec.

📎 Wspólne delulu rozdawnictwo

Zaraz po tej zbiorowej fascynacji manifestowania przy użyciu promptu, odezwała się S., jakby ktoś w centrali podłączył ją pod moje myśli:
— Masz może jakiś prompt na to manifestowanie? Bo w sumie, nie wierzę w to jakoś bardzo, ale mogłabym zacząć.
— No mam. Właśnie napisałam.

I poszło lawinowo. Przekazałam instrukcje dalej, bo nic nie daje takiego kopa jak wspólne delulu rozdawnictwo i świadomość, że podkręcamy sobie nawzajem standardy rzeczywistości.

Najśmieszniejsze w tym wszystkim jest to, że schemat zawsze wygląda tak samo. Podrzucam moim twardo stąpającym po ziemi, sceptycznym koleżankom eksperyment z turkusowym motylem. Na starcie patrzą na mnie jak na wariatkę. Potem mija określony czas, rzeczywistość dostarcza paczkę i słyszę w słuchawce: „Monia, daj mi tego więcej”.

✏️ Eksperyment z turkusowym motylem (dla opornych)

Skoro więc tak rozdaję te instrukcje na prawo i lewo, proszę bardzo. Specjalnie dla tych, którzy wciąż wolą wierzyć, że kontrolują sto procent swojego życia, zamiast sprawdzić, jak działa ich własny aparat percepcyjny.

Instrukcja obsługi rzeczywistości (90 sekund):
  1. Siadasz wieczorem w ciszy. Odcinasz bodźce.
  2. Przez dokładnie 90 sekund Twoim jedynym zadaniem w tej rzeczywistości jest wyobrażanie sobie, że wszędzie są turkusowe motyle. Na Tobie, na blacie, na ścianach, w powietrzu, ewentualnie na domownikach, jeśli masz.
  3. Zero rozpraszaczy. Przez minutę i trzydzieści sekund istniejesz tylko Ty i te cholerne motyle.
  4. Wstajesz, wracasz do swoich spraw i sprawdzasz, co się stanie. W ciągu 48 godzin zobaczysz turkusowego motyla.

Wszystkie koleżanki, które najgłośniej pukały się w czoło, nagle zaczęły je widzieć, uwierzyły i teraz domagają się kolejnych dawek. Pytanie brzmi: masz w sobie dość luzu, żeby poświęcić te półtorej minuty i sprawdzić, czy Twój własny mózg nie robi Cię właśnie w konia?

Chcesz zobaczyć, jak bezczelne naginanie rzeczywistości i delulu manifestacja działają w praktyce? Sprawdź poradnik z myślenia pozytywnego w wersji dla dzieci: „Moje marzenia spełniają się!”:

Zobacz moje książki

Komentarze

Wybrane dla Ciebie

Copyright © Monika Pawelec