Czy Twoje dziecko ma zaburzenia integracji sensorycznej?

Coraz częściej słyszymy o integracji sensorycznej dziecka. Ale czy tak naprawdę wiemy co to jest i na czym to polega? Co może świadczyć o zaburzeniach integracji sensorycznej i na co powinniśmy zwrócić uwagę w procesie wychowania?



Integracja sensoryczna, co to za twór?

Integracja sensoryczna to nazwa procesu. W tym procesie mózg organizuje docierające do niego informacje płynące z ciała, oraz ze środowiska. A następnie wysyła odpowiednią reakcję. Podstawowe zmysły mające znaczenie dla integracji sensorycznej, to zmysły odgrywające zasadniczą rolę w naszym codziennym funkcjonowaniu (dotyk, czucie ciała oraz równowaga). Dobre zintegrowanie bazowych zmysłów jest podstawą optymalnego rozwoju i działania wszystkich wyższych zmysłów oraz umiejętności. Do nich należą na przykład: wzrok, słuch, mowa, umiejętność chodzenia, zdolność wykonywania takich czynności, które wymagają precyzji (malowanie, pisanie).

Kiedy mówimy o zaburzeniach integracji sensorycznej?

Jeżeli mózg nie jest zdolny do prawidłowego przetwarzania bodźców zmysłowych, wówczas mówimy o zaburzeniach integracji sensorycznej. W takim przypadku dziecko ma trudności z wykonaniem oraz zaplanowaniem własnych działań. Może być również nadmiernie ruchliwe i mieć trudności z koncentracją uwagi. Zwykle pojawiają się również zaburzenia koordynacji ruchu, umiejętności pisania lub czytania.

Jakie są objawy zaburzeń integracji sensorycznej?

Objawy zaburzeń integracji sensorycznej współwystępują ze sobą. Oznacza to tyle, że nie można po jednym objawie z listy twierdzić, że zachodzi u dziecka problem zaburzeń integracji sensorycznej. U dzieci mających problemy z integracją sensoryczną można dostrzec następujące objawy:
  • Nadwrażliwość na dotyk, ruch, bodźce wzrokowe albo słuchowe
  • Za mała wrażliwość na dotyk, ruch, bodźce wzrokowe albo słuchowe
  • Zbyt wysoki lub zbyt niski poziom aktywności ruchowej
  • Problemy z koordynacją ruchową
  • Opóźnienia w rozwoju mowy
  • Trudności z koncentracją uwagi i organizacją
  • Wybuchowość i impulsywność
Dzieci mające problemy z integracją sensoryczną bardzo często nie potrafią utrzymać porządku, mają trudności z planowaniem, a także przygotowywaniem potrzebnych materiałów i przedmiotów do wykonania jakiegoś zadania. Łatwo się rozpraszają i niejednokrotnie potrzebują pomocy w tym, aby doprowadzić jakąś czynność do końca.

Zaburzenia integracji sensorycznej mogą w znacznym stopniu utrudniać codzienne funkcjonowanie dziecka. Dlatego zanim rodzic, lub opiekun oceni swoje nadpobudliwe dziecko jako niegrzeczne, warto zastanowić się nad tym, gdzie tkwi rzeczywiste źródło problemu. Negatywne emocje dziecka nie są przecież kłopotliwe tylko dla rodzica, ale przede wszystkim są trudne dla samego dziecka.

Co może być przyczyną zaburzeń integracji sensorycznej?

Co do tego naukowcy nie są zupełnie zgodni. Istnieje wiele czynników ryzyka, które mogą narazić dziecko na wykształcenie się tych zaburzeń. Wśród nich wymienia się wiele sytuacji mających miejsce jeszcze w trakcie ciąży. Spożywanie alkoholu przez matkę, zażywanie środków psychostymulujących i palenie papierosów z pewnością sprzyjają powstawaniu tych zaburzeń. Wśród innych czynników wymienia się również: zagrożoną ciążę, długotrwałe unieruchomienie podczas ciąży, przedwczesny poród, a także cesarskie cięcie oraz hipoksję okołoporodową (prowadzi ona do niedotlenienia różnych narządów, w tym mózgu).

Terapia zaburzeń sensorycznych

Terapia zaburzeń sensorycznych trwa zwykle około roku i jest wykonywana pod okiem specjalisty, który wspólnie z rodzicami dziecka ustala plan działania. Podczas terapii dziecko ma wykonywać pewne zadania mające spowodować korekcję zaburzeń integracji sensorycznej. Warto nadmienić, że w terapii stosuje się metodę nauki poprzez zabawę.

Działanie układu nerwowego dziecka jest dzięki temu stymulowane, a codzienne wykonywanie czynności staje się dla dziecka coraz łatwiejsze. Bardzo ważnym czynnikiem dla integracji sensorycznej dziecka jest praca w zaciszu własnego domu. Pozwala ona na szybsze uzyskanie efektów.

Drodzy Rodzice! Etykiety, które dajemy naszym dzieciom później chodzą za nimi w życiu dorosłym, dlatego warto do każdego dziecka podchodzić indywidualnie a nie według z góry przyjętego szablonu. Powstrzymajcie się przed przesadzaniem w samodzielnych diagnozach i ocenianiem sytuacji po jednym, lub dwóch czynnikach.

Ukochajcie swoje maluchy!
Ahoj!
PODPIS

Jeśli chcesz być na bieżąco, zapisz się koniecznie na mój Newsletter!
Copyright © Mama Kapitan